Er kan met dit weer (nauwelijks) worden gegolfd.
Dat is wel vaker zo in deze periode en meestal maken vriend Jos en ik dan samen een wandeling.
Ook nu weer. We lopen een rondje Warnsborn.
Een prachtig gebied. Echt een aanrader.
Zie hieronder de foto’s

Ik woon in de wijk Park Reehorst Noord. Mijn huis is daar in 2018 gebouwd.
De wijk is erg nieuw. Tot 2013 was er in het betreffende gebied een Sportpark en een stukje industrie.
Veel Edenaren bewaren warme herinneringen aan hun voetbalavonturen op dat sportpark.

Monumentje

In September 2025 is in het park (toevallig recht tegenover mijn huis) een klein monumentje onthuld als herinnering aan die tijd.
Zie hier (of kijk hieronder) voor een filmpje van die gebeurtenis.
Een en ander verscheen ook in de krant, en de weken erna was er elke dag wel iemand die het monumentje kwam bekijken en soms heel geėmotioneerd allemaal foto’s maakte.

Oude luchtfoto voetbalvelden

Onlangs kreeg ik van iemand een oude luchtfoto waarop de voetbalvelden goed zijn te zien.
Ik weet niet precies het moment waarop de foto is gemaakt, maar links bovenin zie je de atletiekbaan achter de Reehorst. Die werd in de winter onder water gezet en dan kon er geschaatst worden. Dat herinner ik me nog wel…
Zo rond 1990 (?) is die atletiekbaan omgezet in een parkeerplaats en zijn in dat hele gebied huizen gebouwd. Dus de luchtfoto is van vóór 1990.
Hieronder die luchtfoto, met wat verklarende tekstjes.
Let ook even op het gebiedje rechts van de voetbalvelden; tot aan de Reehorsterweg. Daar zijn grote gebouwen en een stukje … ?…
Het hele gebied tussen Sportlaan, Diedenweg, Reehorsterweg en Oude Kerkweg is in 2016 omgezet naar een woonwijk.

Schuif-foto

Je komt op Internet wel eens voor/na foto’s tegen met een schuifje in het midden (‘before and after image comparison slider’). Dat leek me leuk om te maken. Met als voor-situatie die oude luchtfoto en als na-situatie de huidige toestand. Dat laatste haal je natuurlijk makkelijk uit Google Earth of zo.
‘Probleem’ is dat de moderne ‘lucht-opnames’ vanuit een satelliet worden gemaakt en dus ‘loodrecht’ boven de aarde. De oude luchtfoto is vanuit een vliegtuig gemaakt, zo’n beetje vooruit (dus schuin naar beneden). En misschien vloog het vliegtuig nog wel een beetje scheef ook. Dat heeft allemaal tot gevolg dat de oude luchtfoto wat ‘vervormd’ is en in ieder geval niet precies passend kan worden gemaakt op een Google Earth plaatje.En dan werkt zo’n voor/na schuif-foto ook niet mooi.
Dus aan de oude luchtfoto ‘had ik niets’ voor zo’n voor/na schuif.
Maar gelukkig heeft Google Earth ook een soort ‘tijd-machine’. Je kunt ook oude plaatjes zien. Voor het betreffende gebied lukt dat tot eind 2005. Van de periode daarvóór heeft Google geen beelden. In ieder geval niet voor iedereen beschikbaar. Maar in 2005 waren de voetbalvelden nog volop in gebruik (de atletiekbaan bij de Reehorst was al weg).
De onderstaande schuif-foto laat dus mooi zien hoe het hele gebied is omgezet naar onze woonwijk.

Ons huis

De foto’s hieronder zijn gemaakt in oktober 2016. Wij hadden toen net het koopcontract getekend voor de plek van ons nieuwe huis.
Bijna het hele gebied was nog ‘woest en ledig’.
Er stond nog een goal. Zo’n beetje naast de plek waar ons huis moest gaan komen. Even aannemend dat die doelpalen nooit verplaatst zijn, was het een goal van het B-veld. Ik heb nog wel eens (een beetje) spijt gehad dat ik niet een stukje van dat ding heb meegenomen als souvenir…

Geschiedenis gebiedje

Ik ben/was niet van plan om een hele studie van het gebied te maken, maar iemand wees me op een site waar je heel mooi luchtfoto’s van Ede kunt zien, over een wat langere periode.
Die luchtfoto’s heb ik gebruikt voor een filmpje waarin je het gebied ziet veranderen.
En toen ik toch bezig was, heb ik er ook maar een kleine inleiding voor gezet…

Twee jaar geleden het idee gekregen om elk seizoen een ander tafereel voor het raam te zetten. Ben toen begonnen met de herfst. Dat ding heeft anderhalf jaar voor het raam gestaan.
Maar in 2025 ‘lente‘ en ‘zomer‘ gemaakt.
Het is niet gelukt om 21 december ‘winter’ af te krijgen, maar nu staat die er toch.

De vier seizoenen zijn af. Jammer genoeg is de winter wat te groot geworden. Mocht ik ze ooit samen willen ophangen, wordt dat een probleem.
Maar ja… ze hebben ook allemaal al een eigen stijl.
Als ik er ooit nog eens vier ga maken (die kans is vrijwel nihil) maak ik ze allemaal tegelijk.

Project afgerond! Zie verder de foto’s hieronder.

(alleen de foto’s die publiek toegankelijk zijn)
als je op de thumbnail klikt, zie je hem wat groter.
Je kunt dan doorbladeren; zelfs met een slideshow.
Op de foto zie je ook steeds een link naar de Flickr-pagina. Daar heb je nog meer mogelijkheden

De inspiratie kwam dit jaar wat laat, maar er zijn een stuk of 40 engelen gemaakt.
Hoe noem je zo’n meute engelen eigenlijk?
Een zwerm?
Een kudde?
Een groep?
Een vlucht?
Een school?
Nee.
Het is een ‘leger’. Of beter nog: een 𝐬𝐜𝐡𝐚𝐚𝐫

Per engel was ik toch wel een uurtje bezig.
Aandachtspunt waren nog wel de engelen die per post moesten worden verstuurd. Met een kerstpostzegel mag je tot 50 gram verzenden. Maar de zaak moet ook nog heel blijven. Ik heb een ‘engelbeschermer’ ontworpen en die op mijn 3D-printer geprint. Nu maar hopen dat dat goed gaat.
Zie de onderstaande foto’s.

Half januari krijgt het project een vervelend staartje.
20 van de engelen zijn met de post verstuurd (ingepakt in een engelbeschermer).
Met een kerstpostzegel mag je iets versturen tot 50 gram en ik heb natuurlijk geprobeerd daaronder te blijven.
Mijn weegschaal gaf 48 gram aan en ik heb begin december mezelf er eentje gestuurd om te controleren of alles goed ging. Ja dus.
Maar nu: ik krijg berichten van vrienden (die een engel hebben omtvangen) dat ze aangeslagen worden voor strafport!
In eerste instantie dacht ik nog: “de ene engel is de andere niet en misschien zat er een zware tussen….”.
Maar ik krijg steeds meer van die berichten.
Volgens mij doet PostNL iets fout en ik heb iedereen gevraagd bezwaar te maken.
We zullen zien.
Maar de lol is er zo wel af…

Vandaag voor het eerst van mijn leven op het stembureau gezeten. Met aansluitend tellen.

Ik vond het een mooie ervaring. Belangrijkste is, dat het me opviel hoe vriendelijk (vrijwel) iedereen was. Ik had echt het idee dat het (door de kiezers) gewaardeerd werd dat we er zaten. Dat mag trouwens ook wel; want het is nog zo’n hele zit.

Het tellen: dat was ook een hele belevenis. Ik als ‘techie’ vind het natuurlijk maar een heel gehannes. Maar ja…
Al die (gigantisch) grote formulieren uit die stembussen halen, uitvouwen, uitzoeken hoe er gestemd is, en op stapels leggen.
En daarna het rauwe tellen…
Wij hadden 2242 van die stemformulieren en er uiteindelijk 2238 goed ondergebracht,. Dat schijnt een redelijke score te zijn en ik snap nu ook waarom het eigenlijk nooit meteen helemaal kan kloppen.
Morgen gaan ze hertellen. Maar zonder mij.

Iets na middernacht thuis en een poosje TV kijken. Had eigenlijk de hele avond niets van de (landelijke) uitslagen meegekregen.

De titel van deze post zal wel velen afschrikken, maar het is toch echt heel interessant… 🙂

Inleiding.
Al minstens 20 jaar geleden ben ik begonnen met experimenten met ‘Domotica’ (huis-automatisering). Vooral in het begin werd dat meestal een fiasco.
In 2017 ben ik opnieuw begonnen; nu met een zWave netwerk met vooral spullen van het merk Fibaro. Dat was allemaal wat meer professioneel spul en ik wilde het in mijn nieuwe huis (gebouwd in 2018) eens goed aanpakken.
Het idee is, dat je ergens een centraal computer-achtig ding hebt (een ‘SmartHome Hub’), die draadloos communiceert met allemaal kleine apparaatjes overal in je huis. Zo’n appaaratje zit dan bijvoorbeeld ingebouwd achter de schakelaar waarmee je een lamp aandoet. Vanuit de hub gaat dan een signaal naar dat ding, om de lamp aan/uit te doen. (Terzijde: de gewone fysieke schakelaar blijft het ook gewoon doen).
Eind 2018 (bij de oplevering van ons huis) heb ik meteen een stuk of 20 van die apparaatjes ingebouwd op handige plekken. En er zijn ook bewegingssensors die met de hub communiceren. Als er dus iemand een kamer inloopt, geeft de sensor dat door aan de hub en in de hub draait een programmaatje wat een signaal stuurt naar het apparaatje wat de lamp aanzet.
In 2020 kwamen er een stuk of 15 apparaatjes bij toen ik overal zonwering plaatste. De hub zorgt ervoor dat de juiste schermen naar beneden gaan (als het niet regent) en weer omhoog als de zon is weggedraaid.

Al met al werd het een complex gebeuren, maar ik was (en ben nog steeds) er best blij mee.

Alleen die hub… Dat werd een bron van zorg. Het was een Fibaro HomeCenter 2 en die begon wat kuren te krijgen. Vooral na uit/aanzetten was het peentjes zweten of hij wel weer goed op kwam. Gelukkig hoeft hij bijna nooit uit.
Er is (sinds 2020) wel een opvolger (de Homecenter 3), maar overstap is lastig en je hoort er niet veel positiefs over.

HomeAssistant
Sinds 2024 ben ik een groot fan van HomeAssistant.
Dat is een ‘platform’ waarmee je allerlei thuis-automatisering kunt doen. Essentieel is dat het niet gebonden is aan een bepaald merk, maar er juist sterk in is om allerlei dingen met elkaar te laten praten.
Min of meer voor de grap heb ik eind 2023 dat HomeAssistant eens geïnstalleerd op een Raspberry en dat ging prima.
Steeds meer mee gaan doen, en zoals gezegd: inmiddels helemaal fan.
Alle nieuwe dingen die ik met huis-automatisering doe, doe ik met HomeAssistant. Maar: mijn oude spulletjes (en dat is verreweg het grootste en belangrijkste deel van mijn systeem) bleven zWave gebaseerd en bestuurd vanuit de HomeCenter2.
Essentieel is dat HomeAssistant uitstekend kan praten met de Fibaro HomeCenter2. Dus als ik vanuit HomeAssistant wil dat er een lamp aangaat, geeft HomeAssistant dat door aan de HomeCenter2 en die stuurt het bewuste zWave device aan. Andersom: als de Fibaro Homecenter van een van zijn bewegingssensors een seintje krijgt, doet Homecenter daar net als altijd ‘zijn ding’ mee, maar geeft die gebeurtenis ook door aan HomeAssistant, die dan misschien ook weer allerlei dingen gaat doen.
Hopelijk verduidelijkt onderstaand plaatje een en ander.

September 2025: Problemen.
Ik schreef al dat de Fibaro HomeCenter2 een bron van zorg werd.
Begin september kocht ik twee nieuwe zWave-thermometers (voor in de koelkast en diepvriezer). Tot mijn chagrijn kreeg ik ze niet aan de praat. De Fibaro HomeCenter 2 (HC2) wilde ze niet herkennen. Toen ik die dingen terug wilde sturen vroeg de leverancier wat er aan de hand was. Toen ik vertelde dat de HC2 ze niet herkende, trok de man helemaal wit weg… “Mijnheer: u leeft op een tijdbom!!! Het is een wonder dat die HC2 het überhaupt nog doet. En hij zal geen enkel nieuw device herkennen. U moet daar zo snel mogelijk vanaf!…“.
De beste man had natuurlijk gelijk.
Maar wat nu?
De hub moet dus vervangen (maar de bestaande zWave-apparaatjes acher die schakelaars, moeten natuurlijk wel blijven werken!).
De overstap naar HomeAssistant ligt voor de hand. Maar dan moet HomeAssistant wel zelf met die zWave-apparaatjes gaan praten. Dat kan (natuurlijk), maar dan moet er een zWave-antenne worden aangesloten op het computertje waarop HomeAssistant draait (die Raspberry).
En of zo’n Raspberry nou wel de meest stabiele/robuuste hardware is om als basis te dienen voor je hele huis-automatisering….

Pieker, pieker en overleg…

Uiteindelijk besloten tot aanschaf van een ASUS NUC met een zWave antenne.

Twee Migraties.

Het plan van aanpak is:

1: migreer mijn HomeAssistant installatie van de Raspberry naar de nieuwe ASUS-NUC.
In theorie is dat een kwestie van een backup (van de RaspBerry) restoren op de nieuwe hardware, maar je houdt je hart natuurlijk vast.

Als HomeAsistant dan piekfijn werkt op de NUC (we blijven dan dus voorlopig nog de Fibaro HomeCenter gebruiken) kijken of we de nieuwe zWave antenne aan de praat krijgen in HomeAssistant.
Het mooie/handige is dat je in een huis meerdere zWave-netwerken actief kunt hebben.
We gaan eens kijken of de twee nieuwe thermometers (waarmee het hele gedoe begon) wel worden herkend door het moderne zWave gebeuren.
En ja hoor: dat gaat prima!

2: migreer zWave-devices van Fibaro HomeCenter naar HomeAssistant zWave

het principe is simpel.
Je ‘pakt’ een oud/bestaand zWave device. Laten we zeggen: een slimme stekker (die pak je inderdaad zo los in de hand). Dan breng je de Fibaro Homecenter in ‘leermodus’ en zegt: “je moet dit apparaat gaan vergeten’ en vervolgens moet je op het zWave device iets speciaals doen. Meestal een klein rottig knopje drie keer pijlsnel achter elkaar indrukken. De Homecenter2 herkent dit signaal en voert het systeem af uit zijn netwerk.
Dan ga je naar het nieuwe zWave systeem en zet dat in leermodus. Je zegt: “maak kennis met dit device” en drukt weer pijlsnel op dat knopje. Hoera. HomeAssistant kent nu dit nieuwe devcie.
En dat dan 60 keer. Want inmiddels had ik wel zoveel zWave-devices in mijn huis.

3. Zet de programmering over.
In de Fibaro HomeCenter2 draaien allemaal programaatjes (‘scenes’) die van alles deden met de zWave devices. Soms gestuurd door (bewegings- of temperatuur-) sensoren, soms door de tijd, soms door schakelaars (bijvoorbeeld de deurbel), noem maar op. In de loop van zes jaar had ik er een hele kerstboom van gemaakt.
De Fibaro HomeCenter 2 heeft zijn eigen programmeer-taaltje en HomeAssistant gebruikt weer iets heel anders.
Een heel gedoe dus. En ik word steeds onhandiger met programmeren. Gelukkig hebben we tegenwoordig chatGPT (dat meen ik; voor mij is het inmiddels onmisbaar).

Uitvoering

Het is eigenlijk allemaal wel volgens plan verlopen.

En zoals ik al verwacht had: het was af en toe een gigantisch gepiel. In veel gevallen moest de schakelaar losgeschroefd worden en het zWave device eruit getrokken. En het is soms wel een heel klein, heel rottig knopje. Het is er ook niet op gemaakt om vaak gebruikt te worden natuurlijk. Soms lukte het ‘uitleren’ niet en moest het apparaatje terug naar fabrieksinstellingen. Ook weer op een aparte manier. Of het zWave netwerk (oud of nieuw) gaf ‘geen bereik’.
In een paar gevallen lukte het echt niet en heb ik het device moeten vervangen.

Ik deed het ‘plukje voor plukje’. Dus bijvoorbeeld eerst alle devices in de slaapkamer. En dan de bewuste programmaatjes (“bij beweging ‘s nachts lampje in badkamer aan”, “als deurbel gaat plafondlamp laten knipperen”, “bij rookalarm groot alarm en screens omhoog”; noem maar op) omzetten naar HomeAssistant. En zo stapje voor stapje het hele huis door.

Ik werd er natuurlijk wel steeds handiger in, maar ben er toch een paar weken ‘full time’ mee bezig geweest om alles om te zetten en te herprogrammeren.

Eigenlijk is het nu wel zo’n beetje klaar. 12 oktober heb ik de HomeCenter2 uitgezet (alle zWave devices waren overgezet) en vrijwel alle functies zijn opnieuw geprogrammeerd (soms mooier dan ze waren, door nieuwe mogelijkheden in HomeAssistant).

Zie hieronder voor een paar foto’s van het gehannes.
Blij dat het klaar is.

P.S. zWave is niet heilig. Er zijn inmiddels heel veel alternatieven. Elk met voor- en nadelen.
Zo heb ik op een paar plekken het zWave device moeten vervangen door een Shelly-WiFi dingetje. Goedkoper en qua bereik (daar) handiger. Maar WiFi heeft ook weer nadelen.
Verder heb je tegenwoord Zigbee en het hippe Matter (en nog veel meer).
Hoewel HomeAssistant ‘alles kan’, is het wel raadzaam niet teveel ‘standaarden’ door elkaar te gebruiken.
En het grootste deel van mijn huisautomatisering gebruikt nog steeds tot volle tevredenheid de Fibaro zWave devices.

Het idee was schaamteloos gejat ‘van Internet’, maar het was toch weer een heel klusje.

Vandaag een prachtige dag gehad in Amsterdam.
We begonnen in het Paleis op de Dam.
Deze periode is er (tot 27 oktober) een mooie tentoonstelling van de beeldhouwer die daar bijna alles heeft gemaakt.
Dit is de link

Dit was pas de tweede keer dat ik in het paleis was, maar misschien is het wel het mooiste Nederlandse ‘museum’ dat ik ken.
Vooral de vele beeldhouw-werken zijn natuurlijk fantastisch en deze tentoonstelling ging daar over.
Elementair is dat je van veel van de werken de ‘voorstudies’ ziet, die zijn uitgevoerd in gebakken klei. Meestal heel veel kleiner dan het uiteindelijke werk. Ik denk eigenlijk dat de kunstenaar dit boetseerwerk deed en het uiteindelijke hak- en breekwerk vooral door zijn assistenten liet doen. Daar had hij er tientallen van. En dat moet ook wel, als je je bedenkt hoeveel werk het moet zijn geweest om al die beelden te maken.
Maar hoe dan ook: het resultaat is prachtig.
En extra leuk dus om nu wat meer te weten hoe een en ander gemaakt werd.
Hieronder een paar van de foto’s.
En onder die foto’s een verder verslag van ons prima dagje uit.

Het toeval wil dat er deze periode ook de mogelijkheid is om via een steiger-constructie het dak van de Nieuwe Kerk (ook op de Dam) te beklimmen en over de stad uit te kijken.
Hoewel toeval: veel is in het kader van het 750-jarig bestaan van Amsterdam…
Het was leuk. Het is nou niet meteen een reden om naar Amsterdam te gaan, maar als je er toch bent (om de tentoonstelling in het Paleis te zien, bijvoorbeeld) zou ik het zeker even doen.
Een paar jaar geleden was ik bij iets soortgelijks in Rotterdam, dus kon dit natuurlijk niet laten liggen.
Hieronder een paar foto’s. En daar weer onder, onze afsluiting van de dag.

Phia had verhalen gehoord over hotel Jakarta, en dan met name over de manier waarop dat gebouwd is. Veel in hout en ‘prefab hotelkamers’ die op elkaar gestapeld werden.
Dat wilden we wel eens zien.
We hadden een tafel gereserveerd voor een ‘Indonesische proeverij’ en een aardige mevrouw bij de receptie liet ons het een en ander van het hotel zien.
Beetje jammer dat het hotel wat afgelegen ligt. Met de auto zal het prima zijn, maar het is toch een vervelend stukje lopen vanaf het station.

We lopen een rondje in de buurt van Otterlo om een paar kunstwerken te bekijken van “Woest en Bijster‘.
Er zitten mooie tussen!