met Frank en René naar Edda Huzid.
Ik moest stevig de autoruiten krabben, dus ik vertrouwde het niet erg. Volgens de website van de golfclub was het vandaag ‘wintergreens’ en mochten er ook geen karretjes de baan in. Dat zou toch wel meevallen? Voor de zekerheid toch maar een draagtasje meegenomen (en Frank en René ook gewaarschuwd).
En inderdaad: het was het serieuzere werk.

Eigenlijk vind ik het niet leuk om met wintergreens te spelen. Maar vooral aan het begin van de ochtend was de baan toch wel mooi hoor. Op de foto hieronder zie je goed een ‘wintergreeen’. Het is niet veel meer dan een vlaggetje op de fairway. In de verte zie je (mooi berijpt) de echte green. ‘bewaakt door bunkers’, die je nu ook veel minder tegenkomt.
Je haalt dan ook meer punten dan normaal. Want de afstand (van afslag tot hole) is korter; minder bunkers, en je hoeft niet echt uit te holen. Maar de punten tellen niet mee voor je handicap (de baan is ‘not qualifying’) .

OP 13 september kreeg ik van mijn vriend Hendrik een wat cryptische mail:

Heb je wel copy right gekregen voor deze foto of is alles in de zak van Google verdwenen??
Let op na 1 min 25 seconden. http://rtl.nl/xl/#/u/f3ca951d-1d07-311b-b353-c96bbddddaca
Groet,
Hendrik

de link verwees naar een ‘uitzending-gemist-site’ van RTL-XL met een of ander tragisch programma over een mevrouw die in de financiele ellende was geraakt en door RTL gered werd. Bespaar je het kijken (als de link het nog doet) en zie hier het stukje (van een halve minuut) waar het om gaat.

Punt is dat ze na de uitspraak “de droom was om te gaan wonen in een boerderij” een boerderij laten zien.
En dat is de boerderij van Hendrik en Leendert (in Winterswijk).
Maar: die boerderij hebben ze niet zelf gefilmd: ze hebben een willekeurige foto van Internet geplukt en die gebruikt.
En… laat dat nou een foto zijn die ik in oktober 2006 gemaakt heb…

Via de ‘contact-pagina’ van de website heb ik ze vriendelijk gevraagd hoe ze aan die foto kwamen.
Twee dagen later kreeg ik een zenuwachtige mevrouw van RTL aan de lijn.

“Tsja… van Flickr.
en… dat had natuurlijk nooit mogen gebeuren…”
Nadat ze een poosje had zitten zuchten en steunen (want ze gaf toe dat ze ‘fout’ zaten) hielp ik haar een beetje:
“mevrouw, ik ga hier geen bloed over laten vloeien”.
Een zucht van opluchting…
Ik weer: “maar: ik stel wel voor dat we hier een flesje wijn over laten vloeien”.
Dat vond ze een uitstekend idee en vond het fijn dat ze ‘er zo vanaf kwam’. Want: “ook voor ons is dit een leermoment. We hadden u natuurlijk om toestemming moeten vragen” (en ik zei toen: “die had ik dan waarschijnlijk wel gegeven”)
Ze heeft mijn adres genoteerd en zou wat moois versturen.

En ja hoor: twee dagen later arriveerde een doosje met een flesje wijn (één flesje maar; dat was wel jammer)
Het plan is om die fles een keer op Sievert leeg te drinken.